เฉี่ยอี้ก็เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้แล้ว
หลังจากที่รดน้ำพืชเพื่อเพาะเลี้ยง และให้อาหารแก่พืชที่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์แล้ว ท่านหมอปีศาจก็กลับไปขลุกอยู่ในกลั่นยาอีกครั้ง
ในเมื่อพืชกลายพันธุ์ต้องการการเติบโต ฉะนั้นคนอื่น ๆ ที่อยู่ในเมืองของนางคงไม่ควรได้รับการปฏิบัติอย่างเลวร้ายใช่หรือไม่?
“ท่านเจ้าเมือง ท่านบอกว่ายาลูกกลอนนี้สามารถขยายเส้นลมปราณของพวกเราได้ และยังยกระดับพรสวรรค์ของพวกเราได้ นอกจากนี้ยังทำให้การบำเพ็ญตบะของพวกเราสูงขึ้นได้ด้วยใช่หรือไม่ขอร รับ?” พวกเขาจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างตื่นตกใจ
พรสวรรค์ของพวกเขามีจำกัด นอกจากนี้อายุก็ยังไม่น้อยแล้วด้วย ฉะนั้นการใช้ชีวิตในการฝึกฝนเพื่อให้ไปถึงจุดสูงสุด ก็คาดว่าคงมีความสามารถทำได้แค่ระดับนี้เท่านั้น
แต่ทว่าท่านเจ้าเมืองกลับให้โอกาสพวกเขา และพวกเขาก็ไม่เคยสงสัยเลยแม้แต่น้อยว่าท่านเจ้าเมืองจะทำไม่ได้
ทักษะการปรุงยาของท่านเจ้าเมืองในตอนนี้สามารถทำให้หนามโลหิตเหล่านั้นเชื่อฟังได้ ฉะนั้นการกลั่นยาลูกกลอนออกมาเพื่อปรับคุณสมบัติให้พวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
“ขอบคุณท่านเจ้าเมือง!”
“ขอบคุณท่านเจ้า
