งเท่าเทียมกันเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าคือเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิต แม้ว่าพวกเจ้าจะเป็นพืชกลายพันธุ์ แต่ก็ถือว่าเป็นชนพื้นเมืองที่อยู่ในเมืองแห่งนี้มาเป็ นเวลานานมากแล้ว ฉะนั้นข้าย่อมไม่มีทางปล่อยให้พวกเจ้าต้องหิวโหยเป็นอันขาด! นอกจากนี้การกลั่นยาน้ำเหล่านี้ สำหรับข้าแล้วก็ไม่ใช่เรื่องที่ยาก กลำบากอะไรอีกด้วย”
เฉี่ยอี้กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านเจ้าเมืองช่างใจกว้างจริง ๆ ข้าจะรีบนำข่าวนี้ไปบอกกับพวกเด็ก ๆ เดี๋ยวนี้เลย!”
แม้ว่าตอนแรกจะมีนายท่านอยู่ แต่ก็ไม่สามารถดูแลเหล่าเด็ก ๆ ที่อ่อนแอทั้งหมดเหล่านั้นได้อยู่ดี ซึ่งเขาก็ทำให้เพียงแผ่กระจายพลังออกไป และปล ล่อยให้เด็ก ๆ เหล่านั้นดูดซับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ส่วนยาลูกกลอนก็สามารถใช้ได้กับหนามโลหิตระดับห้าดาวขึ้นไป ดังนั้นจึงทำให้เมื่อมีระดับที่ยิ่งสูงมากเท่าไร ก็จะยิ่งมีความเรื่องมากเรื่องอาหา ารการกินมากขึ้นเท่านั้น
ตอนนี้เฉี่ยอี้ได้นำข่าวนี้ไปแจ้งให้กับหนามโล
