หิตที่อยู่ในเมืองทั้งหมดได้รับรู้แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้หนามโลหิตนับหมื่นล้วนเดือดพล่าน และตื นเต้นขึ้นมาทันที
พวกเขาใช้ภาษาของตนเอง เพื่อร้องเพลงสรรเสริญและขอบคุณท่านเจ้าเมือง
หลังจากนั้น ในวันรุ่งขึ้นเมืองมู่เฉียนซีเปิดประตูออกมา นางก็ถูกฝังเอาไว้ด้วยกองดอกไม้สดใสนานาชนิด
“แค่ก แค่ก แค่ก…”
มีดอกไม้จำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ตรงหน้าของนาง ซึ่งมันก็กองเอาไว้เต็มประตูทางเข้าห้องของนางเลยทีเดียว และเมื่อเยาเยี่ยได้เห็นก็กล่าวว่า “นายท ท่าน!”
เยาเยี่ยได้ดึงมู่เฉียนซีให้ออกมาจากกองดอกไม้ และเมื่อนางได้เห็นก็แทบอยากที่จะร้องไห้ออกมา
นางกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ท่านเจ้าเมือง เจ้าเด็กน้อยกลุ่มนั้นมีความคิดที่เรียบง่ายนัก มันไม่รู้ว่าจะต้องขอบคุณในความใจกว้างของท่านเจ้าเมือง งอย่างไร ฉะนั้นจึงได้ไปเก็บดอกไม้มากมายมามอบให้ท่านเช่นนี้ แต่ทว่าทุกคนต่างก็มีความคิดนี้เช่นเดียวกัน ดังนั้น…”
และเมื่อคิดไปถึงจำนวนของหนามโลหิตเหล่านั้น เมื่อเจ้าพวกนั้นทั้งหมดเลือกที่จะเก็บดอกไม้ มั
