นจึงมีจำนวนที่น่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ซึ่งสุดท้ายแล ล้วมันก็ลงเอยด้วยการฝังเจ้าเมืองแทน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่เป็นไร! มันแค่เป็นเรื่องที่เกิดความคาดหมายไปหน่อยเท่านั้นเอง”
“เยาเยี่ย ไปเตรียมแจกันดอกไม้มา จากนั้นก็ใส่ดอกไม้ทั้งหมดนี้เหล่านี้ลงไป แล้วจงเอาไปวางไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ ในจวนเจ้าเมือง อย่างไรเสียจวนเ เจ้าเมืองก็ใหญ่พอ น่าจะสามารถวางมันได้หมดพอดี”
เดิมทีเฉี่ยอี้ต้องการที่จะให้เจ้าพวกเด็กน้อยเอาดอกไม้เหล่านี้ออกไปทำลายทิ้งเสีย แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าท่านเจ้าเมืองจะจัดการเช่นนี้
ท่านเจ้าเมืองนี่ช่างเป็นคนที่อ่อนโยนและจิตใจดีจริง ๆ!
ไม่ว่าจะเป็นคนที่นางพามาด้วยเหล่านั้นหรือคนพื้นเมืองของเมืองแห่งนี้ ในเมื่อตอนนี้นางกลายเป็นเจ้าเมืองแล้ว ฉะนั้นย่อมต้องปฏิบัติต่อพวกเขา าอย่างเท่าเทียมกัน
เนื่องจากว่าพวกมันมอบดอกไม้นี้ให้ด้วยความรัก แม้ว่าความชื่นชมเหล่านี้จะเกินความคาดหมายของนาง แต่นางก็ไม่อยากทำให้พวกเขาต้องผิดหวังอยู่ดี
เยาเยี่ยกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย “ข้าจะไปเตรียมกา
