่าที่ภรรยาแล้วจะให้ไปใจกว้างกับผู้ใดได้เล่า?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้ารู้ ว่ายาน้ำของข้าในตอนนี้ยังไม่สามารถทำให้พวกเจ้าพึงพอใจได้อย่างสมบูรณ์ ข้าสามารถกลั่นยาน้ำชนิดใหม่ออกมาให้พวกเ เจ้าได้ หากเจ้าพึงพอใจแล้วละก็ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ต้องยอมรับให้ข้าเป็นเจ้าเมืองแห่งนี้! แต่หากพวกเจ้ายังคงไม่พอใจแล้วละก็ ข้าก็จะยอมแพ้เร รื่องเมืองหนามโลหิตแห่งนี้เสีย และออกไปจากที่นี่ เพราะอย่างไรเสียข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้าอยู่ดี”
ออกไปหรือ? ทันทีที่คิดไปว่าน้องสาวที่ใจกว้างมอบยาน้ำให้พวกเขามากมายเช่นนี้ต้องการที่จะจากไป พวกเขาก็รู้สึกปวดใจมากจริง ๆ! ซึ่งมันก็เหมือน นกับว่านางจะไม่ลงมามอบอาหารให้พวกเขาอีกตลอดไปแล้ว
เฉี่ยเอ้อร์กล่าวว่า “เจ้าลองดูสิ!”
เฉี่ยอี้กล่าวอย่างเอาใจใส่ว่า “ต้องการให้ข้าจัดห้องกลั่นยาให้เจ้าสักห้องหรือไม่? ข้าจำได้ว่าตอนที่มนุษย์ต้องการจะกลั่นยามักจะกลั่นยาอย ยู่ในห้องกลั่นยาเท่านั้น”
มู่เฉียนซีกล่า
