จแล้วละก็ ข้าจะต้อนรับนักปรุงยาผู้นั้นในฐานะแขกของข้าอย่างดีแน่นอน แล้วข้าก็จะตอบสนองความต้องการของเขาและทำตามคำขอของพวกเจ้าด้วย”
ฮืออออ! ไม่มีผู้ใดเข้าใจความทุกข์ใจของพืชกลายพันธุ์ที่ต้องหิวโหยมานับหลายพันปีเลย! ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขารู้สึกเจ็บปวดมากจริง ๆ
ถึงยาน้ำที่อยู่ในมือของมู่เฉียนซีนี้จะเป็นยาน้ำที่มีระดับต่ำที่สุด แต่เขาก็ยังต้องการให้มู่เฉียนซีมอบยาน้ำนั้นให้เขาทันทีอยู่ดี
ชายผู้นั้นถือขวดยาใบเล็ก ๆ นั้นเอาไว้ และเขาก็อยากที่จะกลืนกินยาน้ำทั้งหมดนี้ในคราวเดียวเลยจริง ๆ
แต่ทว่าเขาก็ยังคงพยายามอดทน และทำเพียงแค่จิบมันทีละน้อยอย่างระมัดระวัง ซึ่งไม่ต้องบอกเลยว่าเขาหวงแหนมันมากเพียงใด
“อืมม…”
“มีความสุขเหลือเกิน!”
มีเสียงครวญครางอย่างแผ่วเบาออกมาจากชายที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งผู้นี้ และในเวลานี้เขาก็เผยท่าทางที่มีความสุขราวกับขึ้นสวรรค์ออกมา
ถึงหนามโลหิตอื่น ๆ จะอยากลองชิมมากแค่ไหน แต่ทว่าพวกมันก็ไม่กล้าที่จะแย่งมาจากลูกพี่ของพวกมันอยู่ดี!
นี่มันอร่อยกว่ายาลูกกลอนที่เอาไปละลายในน้ำและผสมจนออกมาเป็นยาน้ำที่เจ้านายของเขากลั่นออกมาในตอนแรกหลายสิบเท่านัก
ที่กล่าวว่าหลายสิบเท่า
