งคำสั่งอย่างเด็ดขาด
เมื่อมู่เฉียนซีหยุดมือแล้ว พืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดตนนั้นก็ไม่ดำเนินการใด ๆ ต่อเช่นกัน
เขารู้ดีว่าหากยังต่อสู้กับหน่วยพิฆาตกลุ่มนี้ต่อไป เขาก็ต้องชดใช้ด้วยราคาอันหนักหน่วงเหมือนกัน
ซึ่งสิ่งที่เขากำลังพบเจออยู่ตอนนี้ ก็คือผู้นำกลุ่มที่อ่อนแอ แต่กลับมีลูกน้องที่มีพลังในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด
“ข้าพูดไปว่า หากเจ้ามอบนักปรุงยาคนนั้นมาให้ข้า ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป เรื่องการทะเลาะกันที่ไม่สง่างามเช่นนี้ พวกข้าหนามโลหิตไม่ชอบทำมันเท่าไรนักหรอก” ชายผู้นั้นยังคงกล่าวอย่างสุขุม
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าพืชกลายพันธุ์นี้จะกล้าพูดคำว่าสง่างามออกมาเช่นนี้?
ก่อนหน้านี้พวกเจ้าทั้งสังหารคนที่คิดจะมายึดเมือง และดูดเลือดจนแห้งเหือด สิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่าสง่างามจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากว่าข้ามอบนักปรุงยาคนนั้นให้เจ้าแล้ว? พวกเจ้าจะทำเช่นไรต่อ?”
“นั่นก็ต้องดูก่อนว่านักปรุงยาคนนั้นมีประโยชน์หรือไม่! หากไม่มีประโยชน์แล้วละก็ เช่นนั้นก็ฆ่าทิ้ง และปล่อยให้กลายเป็นปุ๋ยของเด็ก ๆ เหล่านี้ แต่หากมีประโยชน์แล้วละก็ เช่นนั้นข้าก็จะปฏิบัติต่อเขาในฐานะแขกคนห
