มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “พวกเจ้าอย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนักเลย นี่มันยังไม่จบหรอกนะ! เราใช้ยาน้ำไปหมดแล้ว รีบถอยเร็วเข้า!”
มู่เฉียนซีพุ่งทะยานออกไป และแน่นอนว่าบนพื้นดินนั้นก็มีหนามโลหิตพุ่งทะยานออกมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อโจมตีพวกเขาเช่นกัน
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที “ยังมีอีกมากมายขนาดนี้เลยหรือ! ที่เมืองหนามโลหิตแห่งนี้ ที่จริงแล้วมีหนามโลหิตมากมายแค่ไหนกันแน่นะ?”
บางทีพวกเขาก็รู้สึกว่าตนเองทำลายไปมากมายแล้ว แต่ผลปรากฏว่า ราวกับพวกเขาเพิ่งทำลายหนามโลหิตไปเพียงขนเส้นเดียวของวัวเก้าตัวเท่านั้น
“เพลิงนภาพิฆาต!”
เปลวเพลิงสีแดงก่ำได้ระเบิดจนสร้างเส้นทางขนาดใหญ่ออกมา หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ถอยก่อน!”
“ขอรับ!”
ถึงหนามโลหิตในคราวนี้จะไม่สามารถรั้งพวกเขาเอาไว้ได้ แต่ก็มีผู้คนมากมายที่ได้รับบาดเจ็บจากพวกมัน
ส่วนมู่เฉียนซีก็เก็บหนามโลหิตมาอีกเป็นจำนวนมาก และเตรียมที่จะกลับไปปรับปรุงยาน้ำให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่าเดิม!
นางก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่าระหว่างยาน้ำของนางกับหนามโลหิตเหล่านี้ อย่างไหนจะมีจำนวนมากกว่ากันกันแน่
“ซู่ ซู่ …” ภายในเมืองที่เงียบสงบในเวลานี้ มีหนามโลหิตหลากหลายชนิดทะ
