หนามโลหิตก็กลับสู่ความเงียบสงบเหมือนก่อนหน้านี้อีกครั้ง
ฝูงชนต่างชะงักงัน “พวกเรา…พวกเราชนะแล้ว!”
“ในที่สุดพวกเราก็ชนะแล้ว!”
อย่างที่รู้กันว่า มีใต้เท้ามากมายที่นำกองกำลังอันแข็งแกร่งบุกมายังเมืองหนามโลหิตแห่งนี้ แต่ก่อนที่จะถึงประตูเมืองกลับได้รับความสูญเสียอย่างสาหัส จนต้องหลบหนีไปอย่างรีบร้อนเสียก่อน
ทว่าพวกเขาไม่ได้มาจากกองกำลังที่แข็งแกร่ง และเป็นเพียงแค่คนที่มีความสามารถทั่วไปที่รู้วิธีการสร้างเมืองเท่านั้น แต่พวกเขากลับสามารถเอาชนะหนามโลหิตเหล่านี้ได้โดยที่มีพระชายาเป็นผู้นำ
ซึ่งมันก็ทำให้ตอนนี้ ภายในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง!
“คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะชนะแล้ว พระชายาทรงพระเจริญหมื่นปี!”
“พระชายาทรงพระเจริญหมื่นปี!”
แม้แต่เยาเยี่ยเองก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากเช่นกัน เจ้านายใหม่ของนางผู้นี้ช่างสมกับเป็นคนทำให้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยผู้เลือดเย็นถึงขีดสุดผู้นั้นหวั่นไหวได้จริง ๆ นางช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน
นางไม่เพียงสามารถนำพาพวกเขาไปสู่ชัยชนะในการต่อสู้ระหว่างพวกเขาและหนามโลหิตได้เท่านั้น แต่ยังสร้างแรงบันดาลใจได้ในเวลาเดียวกันอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ต่อจากนี้ไป นอกจากเยาเยี่ยแล้ว ให้ทุกคนถ
