พวกนางพุ่งทะยานผ่านพื้นดินไหม้เกรียมที่เป็นหลุมเป็นบ่ออยู่บนพื้น และเป้าหมายก็คือประตูเมืองที่มีหนามโลหิตเติบโตอยู่เต็มไปหมดนั่นเอง
บริเวณโดยรอบมีความเงียบสงบเป็นอย่างมาก ซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงของลมเลยด้วยซ้ำ
ตั้งแต่แรกที่เข้ามาใกล้ พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีก็ได้ปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณโดยรอบทุกซอกทุกมุมแล้ว และในตอนนี้นางก็รู้สึกได้ว่ามีการเคลื่อนไหวอยู่บนพื้นดิน
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “มาแล้ว!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
จากนั้นหนามโลหิตจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากพื้นดิน และจู่โจมเข้าใส่มู่เฉียนซีอย่างกะทันหัน
บนพื้นดินที่ไหม้เกรียมของเมืองหนามโลหิต ในเวลานี้เต็มไปด้วยหนามโลหิตที่เลื่อนขั้นแล้วอีกครั้ง ราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดการเผาไหม้มาก่อนก็มิปาน
เยาเยี่ยผงะไปครู่หนึ่ง นี่คือสิ่งที่พระชายาบอกว่าพวกมันไม่ได้เปราะบางอย่างนั้นสินะ?
นี่เรียกว่าไม่ค่อยเปราะบางที่ไหนกันล่ะ นี่เรียกว่ามีพลังชีวิตที่แข็งแกร่งเกินไปต่างหาก!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เยาเยี่ย เจ้าปกป้องตนเองเอาไว้ให้ดี”
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง เสี่ยวโม่โม่! พวกเราออกไปสู้กันเถอะ!”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!” ทันใดนั้นพลังธาตุวายุก็ระเบิดออ
