เป็นผู้ดูแล จึงทำให้ทุกวันนี้คนอื่นไม่สามารถเข้าไปในหอยาได้เลย ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาเหล่านี้ไม่มีโอกาสได้เข้าไปประสมโรงด้วย และทำได้เพียงฟังมาจา ากข่าวลือเหล่านี้เท่านั้น
สาวงามเยาเยี่ยกล่าวว่า “คุณภาพของยาลูกกลอนนี้ เหมือนกับที่หอหมอปีศาจทุกประการ และผลของมันก็เหมือนกันอีกด้วย! ข้าลืมบอกทุกคนไป เจ้าของหอของหอหมอปีศาจก็คือพระชายาของพ พวกเรา และจุดมุ่งหมายที่พระชายาพาข้ามายังเมืองหนามโลหิตในครั้งนี้ นั่นก็เป็นเพราะว่าต้องการที่จะสร้างหน่วยบัญชาการหลักของหอปีศาจที่เมืองหนามโลหิตแห่งนี้”
“ฮะ! สร้างหอหมอปีศาจที่เมืองหนามโลหิตอย่างนั้นหรือ! ที่นั่นไม่มีมนุษย์อยู่เลยสักคนเดียวนะ!”
“เราไม่สามารถขายยาลูกกลอนให้พืชได้หรอกนะ!”
พวกเขาไม่เข้าใจเลย เห็นได้ชัดว่าแค่สร้างหน่วยบัญชาการหลักที่เมืองเทพสังหารก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ? แต่พวกเขาดันจะมาสร้างหน่วยบัญชาการหลักของหอหมอปีศาจที่เมืองหนามโลหิตที่ อันตรายและร้างผู้คนเช่นนี้เสียอย่างนั้น นี่มันจะประหลาดเกินไป
