อยู่ที่นี่แหละ! เดี๋ยวข้าก็กลับมาแล้ว”
และพระชายาพาเพียงสาวงามเยาเยี่ยไปเท่านั้น ถึงมันจะอันตรายมากเกินไป แต่พวกเขาก็ไม่สามารถขัดขวางเอาไว้ได้อยู่ดี
หลังจากที่เข้าไปใกล้เมืองหนามโลหิตแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้กลิ่นไหม้โชยออกมา
เปลวเพลิงได้มอดดับลงไปแล้ว และบนพื้นดินก็ถูกเผาไหม้จนกลายเป็นสีดำ ซึ่งมันก็ทำให้สามารถมองเห็นกำแพงเมืองที่ถูกปกคลุมไปด้วยหนามสีแดงเลือดนั้นได้อย่างชัดเจนมากขึ้นไปอี ก
มีเพียงบนกำแพงเมืองเท่านั้นที่มีหนามโลหิต เพราะหนามโลหิตที่อยู่บนพื้นนั้นได้หายไปหมดแล้ว
เยาเยี่ยกล่าวว่า “ยาน้ำที่พระชายาใช้เมื่อครู่นี้ยอดเยี่ยมเป็นอย่างมาก นอกจากนี้มันยังทำให้หนามโลหิตถูกเผาทำลายไปจนหมดสิ้นอีกด้วย”
มู่เฉียนซีจ้องมองไปยังพื้นที่อยู่ตรงเท้าของนางพลางกล่าวว่า “แม้ว่าเปลวเพลิงของพวกข้าจะทรงพลังมากเพียงใด แต่หนามโลหิตก็ใช่ว่าจะเปราะบางถึงขนาดนั้น ถึงอย่างไรก็ต้องระวังต ตัวด้วย!”
“เจ้าค่ะ พระชายา!”
