้วยรอยยิ้ม
“หื้ม! ทำได้แค่นี้หรือ?”
“ใช่แล้ว!”
เนื่องจากมู่เฉียนซีดูภูมิใจมากเหลือเกิน มันจึงได้ไปยั่วยุให้ท่านอ๋องรู้สึกอยากที่จะแก้แค้นขึ้นมา และให้สัญญาว่า นางจะต้องคิดถึงเขามาก จนกลับมาหาเขาเมื่อมีเวลาแน่นอน
และเมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น แสงตะวันก็โด่งฟ้าเสียแล้ว
“คนงาม คนงาม…” จื่อโยวรีบวิ่งเข้ามา
ดูเหมือนว่าข้อมูลของเมืองที่ไร้เจ้าเมืองที่จะมอบให้นางได้ส่งมาถึงแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เอามาให้ข้าดูหน่อย”
และมันก็คือทั้งหมดนี้เลย!
คุกโลหิตนั้นกว้างใหญ่มาก และเพียงแค่คุกโลหิตแห่งเดียวก็มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับราชวงศ์ตงหวงแล้ว เช่นนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงคุกนรกทั้งเจ็ดเลย
และด้วยความที่มีดินแดนที่ยิ่งใหญ่ จึงทำให้มีเมืองมากมาย แต่เนื่องจากว่าคนที่อยู่ในระดับเจ้าครองดินแดนก็มีมากมายด้วยเช่นกัน จึงทำให้มันถูกเลือกไปไม่น้อยแล้ว ซึ่งเมืองที่ ไร้เจ้าเมืองเหล่านั้นก็เหลือเพียงร้อยกว่าแห่งเท่านั้นเอง
และเหตุผลที่เมืองเหล่านี้ไร้เจ้าเมือง ก็ไม่ใช่เพราะว่าเจ้าครองดินแดนไม่อยากที่จะเป็นเจ้าเมืองของเมืองเหล่านั้น แต่เป็นเพราะว่าเมืองเหล่านั้นล้วนอันตรายทั้
