ย่างหรือ แต่ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้ก่อน! ถึงเจ้าจะโยนงานให้จื่อโยว หรือว่าเจ้าจะกดขี่จื่อโยวราวกับทาสข้าไม่ได้สนใจทั้งนั้น! แต่หากเจ้ามีความคิดที่จะมายุ่งกับข้า ข้าไม่มีทางยอมเด็ดขาด! ข้าหมอปีศาจยังต้องยุ่งอยู่กับเรื่องเปิดกิจการของหอหมอปีศาจอีกนะ!”
จิ่วเยี่ยกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ข้าย่อมไม่มีทางยอมปล่อยให้ซียุ่งขนาดนั้นอยู่แล้ว! เพียงแต่ว่าตำแหน่งอื่นมันไม่เหมาะสมกับเจ้า และมีเพียงตำแหน่งนี้ที่เหมาะสมกับเจ้า เพราะเจ้าเป็นภรรยาของข้า”
แววตาของจิ่วเยี่ยมืดมนทันที เขากวาดสายตาไปที่คนเหล่านั้นแล้วกล่าวว่า “คำพูดที่พวกเจ้าพูดเมื่อครู่นี้ ลองพูดมันอีกครั้งซิ!”
อ๊ากก! คำพูดเมื่อครู่นี้หรือ!
ขนาดบัลลังก์อ๋องท่านยังยอมมอบให้คนอื่นได้ แล้วเรื่องที่พวกเขาเสนอให้มอบเมืองให้พระชายา จะไม่ทำให้พระชายาโกรธจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
ตอนนี้พวกเขาอยากที่จะย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่เสนอเรื่องเช่นนั้นออกมาอีก
.
.
