กับนางว่า “อย่าไปเลย!”
มู่เฉียนซีกอดเอวของเขาเอาไว้แล้วกล่าวว่า “หากยังเอาดีกิเลนมาไม่ได้ และยังไม่ได้ถอนคำสาปให้เจ้า หรือยังไม่ได้เปิดกิจการในแดนนรกแห่งนี้ ข้าก็ไม่มีทางออกไปจากคุกโลหิตห หรอก ไม่ว่าใครอยากจะให้ข้าไป ข้าก็ไม่มีทางปล่อยให้เขาทำสำเร็จเป็นแน่! เว้นแต่ว่าคนคนนั้นจะเป็นเจ้า!”
“ข้าไม่มีทางทำเช่นนั้นแน่นอน!” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างหนักแน่น
ในตอนนี้คนกลุ่มนั้น ยังคงคุกเข่าอยู่ตรงนั้น และไม่กล้าออกไปไหน
จนกระทั่งตอนที่จิ่วเยี่ยตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น จื่อโยวก็มาแจ้งข่าวว่า “พวกเจ้าไสหัวไปได้แล้ว!”
พวกเขายินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะท่านอ๋องจิ่วเยี่ยยังคงให้ความสำคัญกับพวกเขามากนั่นเอง
แม้ว่าพวกเขาจะกวนใจเขา แต่เพื่อประโยชน์ของเขาเอง ฉะนั้นท่านอ๋องจึงไม่ต้องการเอาชีวิตของพวกเขา
จื่อโยวมองไปที่แผ่นหลังของพวกเขาที่กำลังจากไป มุมปากพลันยกยิ้มขึ้นอย่างชั่วร้ายออกมา บังอาจจะทำให้คนงามออกไปจากข้างกายเยี่ย ต่อให้คนเหล่านี้จะต้องตายอีกหมื่นครั้ง งก็ไม่พอหรอก
แต่คนงามกลับไม่ต้องการให้เยี่ยฆ่า
