สัยว่าสิ่งที่คนเหล่านี้ทำทั้งหมดต่างเป็นเพราะถูกอู๋หยาแอบชี้นำเลยทำให้เป็นเช่นนี้ เนื่องจากว่าเรื่องทั้งหมดเหล่านี้มันบังเอิญมากเกินไป
เป้าหมายที่ทำให้นางมายังคุกโลหิต นางยังไม่บรรลุผลตามที่วางเอาไว้เลย ฉะนั้นนางไม่มีทางไปจากที่นี่แน่นอนอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีแสยะยิ้มกล่าวว่า “ต้องขอโทษด้วยนะ ข้าค่อนข้างชอบคุกโลหิตของจิ่วเยี่ยของข้ามากเลยทีเดียว ฉะนั้นข้าจึงไม่มีแผนที่จะออกไปหรอก”
“ท่านจะเห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว หรือว่าหากท่านทำให้นายท่านตกอยู่ในอันตรายก็จะไม่ยอมแพ้อย่างนั้นหรือ?” มีคนกล่าวอย่างโกรธเคือง
เอะอะก็ความสามารถ! ความสามารถ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อพวกท่านรู้สึกว่าความสามารถของข้าอ่อนแอ ฉะนั้นข้าก็จะให้โอกาสพวกท่านสักครั้ง พวกท่านจงไปหาคนที่มีความแข็งแกร่งระดับเจ้าครองดินแดนที่อายุไม่เก กินยี่สิบปีมา และให้เขามาต่อสู้กับข้าสักรอบ! หากข้าเอาชนะได้ เช่นนั้นก็จะถือว่าข้ามีความสามารถอยู่ในระดับเจ้าครองดินแดน ซึ่งก็ถือว่ามีความสามารถพอที่จะปกป้องตนเองในคุก โลหิตแห่งนี้ได้”
มู่เฉียนซีรู้ว่า
