้วจริง ๆ ใช่ไหม? มันจะไม่มีอันตรายจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
จื่อโยวกล่าวว่า “นายหญิงของข้า เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ทำไมต้องให้ท่านฟ้องด้วย ขอเพียงมีคนกล้าพูด ข้าแค่ทำลายคนผู้นั้นให้สิ้นซากก็เรียบร้อยแล้ว”
แววตาที่มืดมนของจื่อโยวจ้องมองไปยังคนเหล่านั้น
ราชทินนามเฮยเทียนนิ่งสงบเป็นอย่างมาก เพราะเขาคิดว่ามู่เฉียนซีไม่มีทางเอาชนะหลานที่อยู่ในระดับเจ้าครองดินแดนของเขาได้แน่นอน
เมื่อถึงเวลาที่ความสามารถของนางสู้คนอื่นไม่ได้ นางก็ไม่เหมาะกับแดนนรกแห่งนี้จริง ๆ และต้องออกไปด้วยตนเอง ฉะนั้นจะโทษคนอื่นไม่ได้
นายท่านสามารถทำลายพวกเขาโดยไม่สนว่าจะผิดหรือถูกได้อยู่แล้ว แต่อย่างไรเสียพวกเขาก็ทำเพื่อนายท่านนะ!
นอกจากนี้พวกเขาล้วนภักดีอีกด้วย!
“วันนี้ต้องรบกวนพระชายาแล้ว เช่นนั้นตอนบ่าย พวกเรามาพบที่สนามประลองของพระราชวังก็แล้วกัน” ราชทินนามเฮยเทียนกล่าวกับมู่เฉียนซี
“ตกลง!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
พวกเขาทั้งหมดต่างก็แยกย้ายกันไป จื่อโยวกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “คนงาม ตาแก่เหล่านี้น่ารังเกียจเกินไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายของเยี่ยมีปัญหา และการจัดการคุกโลหิตขนาดใหญ่
