ไม่ได้มีอะไรเก่งกาจขนาดนั้นหรอก เขากับเจ้านายสัมผัสใกล้ชิดกันขนาดนั้น ทั้งยังดูดซับพลังแห่งชีวิตของเจ้านายไปถึงได้สามารถรักษาเอาไว้ได้นานขนาดนั้น เพียงแต่ว่าหา ากเป็นเช่นนั้นแล้วละก็เจ้านายคงต้องลำบากกว่านี้แน่ และเป็นเพราะว่าคราวนี้ให้เจ้านายเสียเลือดมากขนาดนี้ ดังนั้นมันจึงสามารถจัดการทุกอย่างได้ในคราวเดียว”
สิ่งที่เรียกว่าความยากลำบากย่อมไม่ใช่การที่ให้จิ่วเยี่ยดูดซับพลังแห่งชีวิตจนต้องลำบาก แต่เป็นเพราะการกระทำที่ใกล้ชิดบางอย่างของจิ่วเยี่ยที่ไม่สามารถควบคุมได้จนทำให้มู่ เฉียนซีลำบากต่างหาก
หากให้จิ่วเยี่ยเลือก จิ่วเยี่ยคงจะเลือกสิ่งนี้อย่างมีความสุขแน่นอน และคงไม่เลือกให้มู่เฉียนซีได้รับบาดเจ็บอยู่แล้ว
แต่ทว่าคำสาปของเขาระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน จึงทำให้อู๋หยาตัดสินใจเลือกแทนเขาแล้ว
“แต่ว่าตอนนี้จิ่วเยี่ยยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย!” มู่เฉียนซีกล่าว
“จะตื่นขึ้นมาเมื่อไร นั่นก็ต้องถามคนที่ผนึกมิใช่หรือ?” คัมภีร์หมื่นคำสาปกล่าว
มู่เฉียนซีเอ่ยปากถาม “จื่อโยว เข้ามานี่!”
“คนงาม เยี่ยเขาไม่เป็น
