น่าสงสาร
“เมื่อวานนี้เยี่ยอยากที่จะฆ่าอู๋หยาจริง ๆ แต่อย่าเห็นแค่ว่าร่างกายของอู๋หยาอ่อนแอเหมือนจะตาย เพราะทั่วทั้งแดนนรกคาดว่าไม่น่ามีผู้ใดสามารถเอาชีวิตของเขาได้! เขาคือ เทพพยากรณ์อันดับหนึ่งของเผ่าเทพ ฉะนั้นย่อมต้องเป็นตัวแทนที่สวรรค์เลือกสรรมาอยู่แล้ว นอกจากสวรรค์แล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสามารถทำให้เขาหายไปจากโลกนี้ได้!”
“เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ต้องลำบากคนงามแล้ว” จื่อโยวกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ในเมื่อเลือดของข้าสามารถช่วยเหลือจิ่วเยี่ยได้ ไม่ว่าอู๋หยาจะจงใจทำให้ข้าลำบากโดยการเสียเลือดหรือไม่ แต่ทั้งหมดนั้นก็คุ้มค่าอยู่ดี เพียงแต่…”
“เจ้าร่างทรงนั่นหลอกเจ้า” เสียงของคัมภีร์หมื่นคำสาปดังขึ้นมา
