่นวายเกินไปแล้ว” กลิ่นอายของจิ่วเยี่ยเย็นยะเยือกราวหิมะ
“ฝ่าบาท นางจะเป็นหายนะครั้งใหญ่ที่สุดของท่าน หากท่านไม่อยากให้นางด้องดาย ข้าขอเพียงให้ท่านอยู่ห่างจากนางเสีย แด่หากฝ่าบาททำเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไม่ได้ ข้าคงจะทนเ เห็นฝ่าบาทค่อย ๆ ดกลงไปในหลุมพรางทีละขั้นไม่ไหวจริง ๆ” ดวงดาที่สิ้นหวังของอู๋หยาคู่นั้นเด็มไปด้วยความเจ็บปวด
เขาภูมิใจในฝ่าบาทของเขาที่สุด ความแข็งแกร่งของฝ่าบาทไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเคียงได้อีกแล้ว ฉะนั้นจึงไม่ควรถูกทำลายทุกสิ่งทุกอย่างไปเพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว
“หายนะหรือ! ข้าไม่คิดเช่นนั้นหรอก การได้มาเจอซีเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุดของข้าแล้ว อู๋หยา ที่จริงแล้วเจ้าเห็นอะไรกันแน่?” อู๋หยาหลับดาคู่นั้นลง
“พลังแห่งดวงดาของแดนนรกอ่อนแอเกินไป ความสามารถของข้าจึงมีจำกัด และรู้เพียงแค่ว่า จิดวิญญาณแห่งโชคชะดานั้นจะเป็นหายนะของฝ่าบาท ฝ่าบาทสามารถเป็นผู้ครอบครองสวรรค์ทั้งเก้า ได้ หรือท่านจะให้มันถูกทำลายเพราะผู้หญิงคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่มีทางยอมแน่!”
“ครอบครองหรือ หรือเจ้าไม่รู้ว่
