ตรอกการพนันแห่งนี้ทั้งฉลาดและหยิ่งผยอง และไม่ใช่คนที่จะยอมคุกเข่าให้ผู้อื่นง่ายดายเช่นนี้
หลังจากนั้นร่างเงาที่ทรงเสน่ห์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา และมู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของเยาเยี่ยนั้นมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเสียอีก
บนคอของนางมีร่องรอยที่จื่อโยวทำเอาไว้หลายแห่ง แน่นอนว่ามู่เฉียนซีย่อมต้องสามารถมองออกอยู่แล้วว่ามันคือร่องรอยอะไร
นางย่อยตัวเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เยาเยี่ยคารวะเจ้านายเจ้าค่ะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อยว่า “เมื่อวานนี้ข้าไม่เห็นว่าพวกเจ้าจะมีท่าทางที่ให้เกียรติเช่นนี้เลย! วันนี้พวกเจ้ากินยาผิดมาอย่างนั้นหรือ?”
เยาเยี่ยกล่าวว่า “เนื่องจากว่าเมื่อคืนนายท่านทำให้ข้าน้อยได้รับความอิ่มเอมที่ไม่เลวนัก ข้าจึงอารมณ์ดี ดังนั้น…”
“พวกเราไปคุยกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
“เจ้าค่ะ!”
เห็นได้ชัดว่าผู้รับผิดชอบที่นี่ก็คือเยาเยี่ย มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “บอกเหตุผลข้ามา!”
“ข้าน้อยน้อมรับคำสั่ง!” เยาเยี่ยกล่าวพร้อมคลี่ยิ้มอย่างเย้ายวน
“สามารถกลายมาเป็นลูกน้องของพระชายาได้ ช่างเป็นเกียรติของข้าน้อยยิ่งนัก”
“ตรอกการพนันแห่งนี้ ที่แท้จื่อโยวก็เป็นคนเปิดนี่เอง!” และมู่เฉียนซีก็นึกถึงเรื่องที่จื่อโย
