ล้วว่าควรจะไปขอความช่วยเหลือจากใครดี” หนึ่งคนในนั้นกล่าวขึ้นมา
“ก็คือที่นี่แหละขอรับ!” คนผู้นั้นได้พามู่เฉียนซีมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง และร้านอาหารแห่งนี้มีชื่อว่า หอเซียนเว่ย
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวพลางโบกมือว่า “เจ้าไสหัวไปได้แล้ว!”
คราวนี้มู่เฉียนซีที่ร่ำรวยได้ให้จิ่วเยี่ยสั่งอาหารได้ตามต้องการ แต่ทว่าจิ่วเยี่ยกลับสั่งแต่อาหารที่นางชอบกินทั้งนั้น
เนื่องจากว่าจิ่วเยี่ยไม่มีอาหารที่โปรดปรานเป็นพิเศษ ฉะนั้นสิ่งของเหล่านี้สำหรับเขาแล้วไม่มีความจำเป็นเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างที่รอให้อาหารมาบริการ มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้นมาว่า “ตอนที่ข้าต่อสู้กับพวกเขา หากประเมินตามความสามารถของข้าแล้ว คนเหล่านั้นอ่อนแอเกินไป! หวังว่าพวกเขาจะหาคนที่เก่ งกาจกว่านี้มา แม้ว่าจะไม่ถึงระดับเจ้าครองดินแดน อย่างน้อยก็ขอให้แข็งแกร่งน้อยกว่าเจ้าครองดินแดนเล็กน้อยก็ยังดี!”
เพราะคนที่ลงมือก่อนหน้านี้เหล่านั้น มีระดับสูงกว่ามู่เฉียนซีแค่สองสามระดับเท่านั้นเอง
ตอนที่อยู่ในแดนซวนเทียนมู่เฉียนซีสามารถต่อสู้กับคนที่อยู่ระดับต่างกันได้ถึงหนึ่งขั้น ถึงตอนนี้คนธรรมดาในแดนนรกจะมีความแข็งแกร่งมาก
