แต่นางก็ยังสามารถจัดการพวกเขาได้อย ย่างง่ายดาย
หลังจากนั้นไม่นานอาหารทั้งหมดก็ถูกยกมาบริการแล้ว และทั้งมู่เฉียนซีกับจิ่วเยี่ยต่างก็กินข้าวกันอย่างสบายใจหลังจากที่หากำไรมาได้มหาศาล
เมื่อพวกเขากินข้าวกันเสร็จได้ไม่นาน คนเหล่านั้นก็บุกมาอย่างยิ่งใหญ่
“คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะมากินข้าวกันที่นี่จริง ๆ ยังไม่ไปอีกอย่างนั้นหรือ?”
นี่คือคนที่นำทางพวกเขามาก่อนหน้านี้คนนั้น ซึ่งมู่เฉียนซีก็เหลือบมองไปทางเขาพลางกล่าวว่า “มาได้ทันเวลาพอดี เช่นนั้นเจ้าก็จ่ายเงินด้วยแล้วกัน!”
ชายหนุ่มคนนั้นกล่าวอย่างตื่นตกใจว่า “อะไรนะ? เจ้าจะให้ข้าจ่ายเงินอย่างนั้นหรือ? เจ้ามีสิทธิ์อะไรกัน?”
อย่างที่รู้กันว่าค่าอาหารของหอเซียนเว่ยนั้นแพงจะตายไป!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากเจ้าไม่จ่ายแล้วละก็ พวกเราก็จะรออยู่ที่นี่ก็แล้วกัน หรือว่าเจ้าอยากจะลงมือจัดการข้าในหอเซียนเว่ยแห่งนี้กันล่ะ?”
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเบื้องหลังของหอเซียนเว่ยแห่งนี้ไม่ธรรมดาเพียงใด นอกจากนี้เมืองเทพสังหารก็มีกฏของเมืองเทพสังหาร ซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้กันในสถานที่เหล่านี
