เต็มไปด้วยความเศร้าโศก
“จื่อโยว หากเจ้าต้องการตามหานายท่านแล้วละก็ ข้ารู้ว่าพวกเขาไปที่ใดกัน” เป๋ยโต่วกล่าว
จื่อโยวผงะไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ที่เจ้าพูดคงจะไม่ใช่…”
“ใช่สิ! มันจะต้องเป็นที่นั่นแน่นอน พวกเราก็ไปดูกันดีหรือไม่?”
“อยากไปเจ้าก็ไปเถอะ หากเจ้าอยากถูกเยี่ยฆ่าปิดปากละก็นะ”
สถานที่แห่งนั้น เยี่ยเริ่มสร้างมันขึ้นมาตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน
นี่เขาคิดว่าสักวันหนึ่งจะลักพาตัวคนงามมายังอาณาเขตของตนเองตั้งแต่ตอนนั้นเลยอย่างนั้นสินะ!
คุกโลหิตไม่ใช่สถานที่ที่เงียบสงบ แม้แต่สีของท้องฟ้าก็ยังดูหดหู่เป็นพิเศษเลย และคนที่นี่ก็คงจะบอกว่า ที่นี่ไม่ใช่แดนสุขาวดี แต่เป็นแดนอเวจีเสียมากกว่า
อย่างไรก็ตามจิ่วเยี่ยก็ได้พามู่เฉียนซีไปยังสถานที่ที่เต็มไปด้วยเมฆหมอกที่ปกคลุม และมีขุนเขาซ้อนอยู่เป็นชั้น ๆ
ทุ่งหญ้าที่เขียวขจี มวลบุปผาที่เจิดจรัส ทะเลสาบที่ใสสะอาด และยังมีน้ำตกที่ตกลงมาจากท้องฟ้าจนเกิดเสียงอันไพเราะอีกด้วย
แม้ว่าจะเป็นแดนอเวจี แต่ก็ยังมีสถานที่ที่งดงามราวกับแดนสวรรค์อยู่ด้วย
เมื่อกลิ่นหอมที่คุ้นเคยโชยผ่านมา มู่เฉียนซีจึงก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง ทำให้สามารถมองเห็นขุมทรัพย์จากสวรรค์ได้ทุกที่
ขุมทรัพย์จากส
