วรรค์ที่หายากนานาชนิด ได้ปกคลุมไปทั่วทั้งภูเขาลูกนี้
นี่…นี่มันจะทำให้รู้สึกประหลาดใจมากเกินไปแล้ว!
จิ่วเยี่ยที่อยู่ข้างหลังมู่เฉียนซีกล่าวขึ้นมาว่า “ซีชอบหรือไม่?”
บนใบหน้าของมู่เฉียนซีเผยรอยยิ้มที่เจิดจรัสออกมา “ชอบสิ ข้าชอบมันมาก ๆ ๆ ๆ ๆ เลยล่ะ”
ผลปรากฏว่าร่างเงาสีดำนั้นสว่างวาบขึ้น และจิ่วเยี่ยก็ได้มาขวางหน้ามู่เฉียนซีเอาไว้ เพื่อให้มู่เฉียนซีมองมาที่เขาเพียงเท่านั้น
จิ่วเยี่ยเอ่ยปากว่า “เป็นเช่นนั้นไม่ได้ ซีจะต้องชอบข้าที่สุดถึงจะถูก”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย เจ้าหมอนี่หึงแม้กระทั่งสมุนไพรวิญญาณอย่างนั้นหรือ?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยกล่าวได้ถูกต้องแล้ว ข้าชอบท่านมากที่สุด ดังนั้นหากท่านพอใจแล้ว สิ่งของเหล่านี้…ข้าสามารถนำสิ่งของเหล่านี้กลับไปด้วยได้หรือไม่?”
ดวงตาของมู่เฉียนซีในเวลานี้เปล่งประกายระยิบระยับ และเตรียมตัวพร้อมที่จะลงมือทำแล้ว
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? สิ่งของทั้งหมดนี้เป็นของเจ้า ขอเพียงมีสิ่งของที่เจ้าต้องการ ไม่ใช่เพียงแค่ที่นี่เท่านั้น แต่ทุกสิ่งทุกอย่างของคุกโลหิต ซีก็สามารถเอาไปได ด้เช่นกัน
