หญ่เลย ยังสามารถรอได้อยู่!” มู่เฟิงอวิ๋นกล่าวตอบ
มู่เฟิงหลิงรู้ดีว่าพี่ชายของเขามีความตั้งใจมากเพียงใด แต่เขากลับอดที่จะปวดใจแทนพี่ใหญ่ไม่ได้อยู่ดี
ก็เห็นอยู่ว่าได้เจอกับซีเอ๋อร์แล้ว และก็รู้ว่าซีเอ๋อร์อยู่ที่ใด? แต่กลับไม่สามารถอยู่ด้วยกันและเจอหน้ากันได้
มู่เฟิงอวิ๋นกล่าวว่า “น้องรอง เล่าเรื่องของเจ้ามาด้วยสิ!”
“ข้าไม่ได้เชื่อฟังคำพูดของพี่ใหญ่ ไม่ได้อยู่ที่ตระกูลมู่ และหลังจากที่ท่านไปแล้วข้าก็ได้ทิ้งพวกอวู่ซวง ชิงเฉินและซีเอ๋อร์เอาไว้แล้วจากมา แต่กลับโชคไม่ดีนัก…”
แน่นอนว่านั่นเป็นประวัติอันดำมืดที่น่าอับอายอยู่แล้ว หากว่าเขาไม่ได้พบกับซีเอ๋อร์ หากซีเอ๋อร์ไม่ได้ค้นพบตัวตนของเขา บางทีเขาตอนนี้อาจจะยังคงเป็นหุ่นเชิดที่ถูกควบคุมโ โดยผู้อาวุโสของตำหนักเป่ยหานอยู่ก็เป็นได้ และยังคงไม่มีความทรงจำของตนเองเป็นแน่
“ในร่างกายของน้องรองมีสายเลือดของกิเลนที่ทำให้ซีเอ๋อร์สามารถสัมผัสถึงมันได้ แต่สายเลือดของข้าได้ถูกตัดขาดไปนานมากแล้ว ฉะนั้นจึงมิแปลกใจเลยที่คนฉลาดหลักแหลมอย่างซีเอ๋
