มหาสมุทรใหญ่แห่งนี้เงียบสงบลงได้เสียที
เขากล่าวว่า “ทุกอย่างสงบลงแล้ว มันจบลงแล้วใช่หรือไม่ ซีซีก็คงจะไม่เป็นอะไรเหมือนกันสินะ ”
“ไปถึงที่นั่นก่อนค่อยว่ากันเถอะ!” พลังที่ระเบิดออกมาก่อนหน้านี้น่าสะพรึงกลัวมาก เขาจึงไม่กล้ายืนยันหรือปฎิเสธคำพูดของจูเชว่ในตอนนี้
เพราะหากปฏิเสธไปแล้วละก็ พวกเขาจะต้องสูญเสียความหวังทั้งหมดไปเป็นแน่
แต่หากยืนยัน ก็เกรงว่าเมื่อมีความหวังมากเกินไป ก็จะต้องผิดหวังมากเกินไปเช่นกัน
แต่ทันใดนั้นเองเมื่อไป๋หู่และเทียนจือมาถึงมหาสมุทรนั้นก็ได้รับรู้ข่าวบางอย่าง “บัดซบเอ้ย! คิดไม่ถึงว่าจะฉวยโอกาสนี้ลงมือกับพ่อบุญธรรมได้ ข้าจำเป็นต้องกลับไปทันที! อย่างไรเสียข้าก็ไม่ได้สนิทกับมู่เฉินซีผู้นั้นอยู่แล้ว แต่พวกเจ้าจะต้องพานางกลับไปให้ได้นะ”
“หากหาไม่เจอแล้วเกิดอะไรขึ้นกับพ่อบุญธรรม ข้าจะไปสู้จนกว่าจะพินาศไปพร้อมกับพวกเขาเป็นแน่!” ไป๋หู่กล่าวอย่างดุดัน
พวกของซวนอู่ จูเชว่และชิงหลงมาถึงสถานที่แห่งนั้น ในเวลาเช่นนี้ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้สถานที่แห่งนี้ และมีเพียงแต่พวกของซวนอู่เท่านั้นที่กล้ามาอย่างไม่กลัวตายเช่นนี้
ตำหนักเทพแห่งชีวิตยังคงมีลักษณะเช่นเดิม บริเวณโดยรอบเงียบสงบมาก และไม่ได้มีพล
