่นกัน
จูเชว่พยักหน้าอย่างรุนแรงพลางกล่าวว่า “ท่านพ่อบุญธรรมเขายังไม่เป็นอะไร! ไม่เป็นอะไร! หลังจากที่พลังแห่งความตายปะทุออกมา พวกเราทั้งสามคนก็ใช้ใบไม้แห่งชีวิตที่มีอยู่ช่วยคงสภาพร่างกายขอพ่อบุญธรรมเอาไว้ เขายังสามารถทนได้ไหว ซีซีเจ้ารีบไป…”
“จิ่วเยี่ย เร็วเข้า”
จิ่วเยี่ยแหวกมิติโดยตรง จากนั้นก็อุ้มมู่เฉียนซีและหายตัวไปจากตรงนั้นทันที
หลังจากนั้นจูเชว่ก็เห็นว่ามีคนอีกสองสามคนออกมา และหนึ่งในนั้นมีเด็กน้อยน่ารักคนหนึ่งพกค้อนสีเหลืองทองอันใหญ่เอาไว้ด้วย เขากล่าวว่า “นายท่านไปแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็รีบตามไปกันเเถอะ!”
หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว ตำหนักเทพแห่งชีวิตก็หายไปจากเบื้องหน้าของพวกเขาทันที
“มิติแห่งชีวิตกลับไปยังความว่างเปล่าที่ไร้ขอบเขตอีกครั้งแล้ว แต่การอยู่ในสถานที่เช่นนั้นไม้เทพแห่งชีวิตน่าจะฟื้นฟูได้เร็วยิ่งขึ้น เพียงแต่เจ้าหนูนั่นไม่สามารถออกไปไหนได้อีกแล้ว และต้องถูกขังอยู่ข้างในนั้นเท่านั้น” เป๋ยโต่วกล่าว
“เขาอยู่ข้างในก็ดีแล้ว หากวันไหนที่นายหญิงอยากจะไปดูไม้เทพแห่งชีวิต เมื่อมีเขาอยู่ข้างในนายท่านก็จะสามารถหาตำแหน่งในพื้นที่ความว่างเปล่าได้อย่างแม่นยำมากยิ่งขึ้นได้”
“ข้ารู้สึกว่านายหญ
