!
อย่างไรเสียไม้เทพแห่งชีวิตก็คือไม้เทพแห่งชีวิต เพียงแค่มันมีขนาดเล็กลงเท่านั้นเอง
รอให้มันเติบโตขึ้นมา จนมันสามารถครอบครองพลังได้อีกครั้ง ชิงอิ่งก็จะปลอดภัยเช่นกัน
เวลานี้ใบหน้าที่ซีดเผือดของมู่เฉียนซีเผยรอยยิ้มออกมา ราวกับว่าเมฆดำทั้งหมดได้ถูกพัดจนสลายหายไป จากนั้นก็เผยแสงแดดที่สว่างไสวที่สุดออกมา และมันก็ทำให้หัวใจของจิ่วเยี่ยเต้นระรัวขึ้นมากะทันหั น
ดั่งคำที่ไม้เทพแห่งชีวิตได้กล่าวเอาไว้ เขาเองก็ไม่อยากทำให้นางต้องเสียใจเช่นกัน
เนื่องจากว่ารอยยิ้มของซีนั้น ช่างงดงามเหลือเกิน งดงามจนทำให้เขาเคลิบเคลิ้มไปเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกอดจิ่วเยี่ยเอาไว้ด้วยความดีอกดีใจพลางกล่าวว่า “ดีเหลือเกิน ข้าทำได้แล้ว ข้าทำได้แล้วจริง ๆ”
นางยังมีใบไม้แห่งชีวิตเหลืออยู่อีกมาก และมู่เฉียนซีก็ไม่ทิ้งให้มันต้องเสียเปล่าอยู่แล้ว หลังจากนั้นนางจึงไปกลั่นยาอีกชนิดหนึ่งออกมา ซึ่งมันเป็นยาที่นางกลั่นขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อใช้สร้างความเส สถียรให้กับต้นกำเนิดพลังแห่งชีวิตของไม้เทพแห่งชีวิตโดยเฉพาะ
