นางผสมผสานการกลั่นยาเข้ากับเส้นทางแห่งชีวิต ซึ่งนางก็เริ่มที่จะกลั่นมันออกมาได้คล่องแคล่วมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เพราะนางรู้ดีว่ายาที่กลั่นออกมาเช่นนี้ มันให้ผลที่ดีกับไม้เทพแห่งชีวิตมากกว่ า
ใบไม้แห่งชีวิตทั้งหมดที่ร่วงโรยลง ได้ถูกมู่เฉียนซีกลับรวบรวมขึ้นมา และนางก็กลั่นยาจนเสร็จในเวลาอันรวดเร็ว
ความจริงแล้วจิ่วเยี่ยรู้สึกเป็นห่วงนางมาก เขากล่าวว่า “สถานการณ์ของไม้เทพแห่งชีวิตในเวลานี้มีความเสถียรแล้ว ซีจำเป็นต้องพักผ่อน เจ้าพักผ่อนหน่อยเถอะ!”
ไม้เทพแห่งชีวิตยังไม่ได้ตายไปอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นถึงแม้ว่าใบไม้เหล่านี้จะร่วงโรยไปจนหมดแล้ว แต่พลังแห่งชีวิตก็ยังคงไม่หายไป ฉะนั้นถึงจะผ่านไปอีกวันก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว
“ข้ายังสามารถกลั่น…” ในขณะที่มู่เฉียนซีพูดอยู่นั้น เปลือกตาของนางก็เริ่มสั่นไหวเล็กน้อยแล้ว
จิ่วเยี่ยในเวลานี้ทำได้เพียงฝืนให้มู่เฉียนซีล้มลงไปเท่านั้น จากนั้นก็ตรึงมู่เฉียนซีเอาไว้บนหญ้า จากนั้นก็ขบหูของนางพลางกล่าวว่า “นอนซะ! หากเจ้าไม่นอนข้าก็มีวิธีทำให้เจ้าเหนื่อยจนหลับไปได้เ
