แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้เจ้าได้เห็นนางเป็นครั้งสุดท้ายให้ได้ มิเช่นนั้นเจ้าคงจะน่าเวทนามาก และข้ าเองก็จะน่าเวทนาไปด้วย เพราะมีร่างแยกเช่นเจ้า” ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าว
“อื้ม!” ชิงอิ่งค่อย ๆ หลับตาลงเล็กน้อย แต่กลับไม่ได้หลับตาสนิทนัก
เนื่องจากว่าหากหลับตาสนิทแล้วละก็ เขาจะต้องหายไปอย่างสมบูรณ์แน่นอน
ตอนนี้เขากำลังฝืนทนอยู่ เพราะเขายังมีความคิดที่อยากจะเห็นมู่เฉียนซีเป็นครั้งสุดท้าย ฉะนั้นไม่ว่าอย่างไรเขาจะหายไปเร็วขนาดนั้นไม่ได้เป็นอันขาด
ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!
จิ่วเยี่ยกำลังลิ้มรส ไปกับมื้ออาหารมื้อใหญ่ที่แสนเลิศรสนี้อย่างช้า ๆ และไม่ว่าอะไรก็ไม่สามารถหยุดเขาได้แน่นอน!
ถึงแม้ว่าเสียงที่อยู่ภายในใจกำลังพยายามขัดขวางเขาเอาไว้ แต่เขาก็ไม่คิดที่จะสนใจมันเลยแม้แต่น้อย!
เขากล่าวด้วยเสียงที่แหบพร่าว่า “ข้าจะกินเจ้าจริง ๆ แล้วนะซี!”
