นคนเดียวเท่านั้น เมื่อได้รับมันแล้ว เขาก็จะทำให้ทุกอย่างว่างเปล่ าอีกครั้ง
ตอนที่พลังแห่งคำสาปปะทุขึ้นมาก่อนหน้านี้ นางก็เคยเห็นแววตาเช่นนี้ของจิ่วเยี่ยมาแล้ว แต่ทว่าคราวนี้กลับอันตรายมากยิ่งกว่าเดิมมากนัก
แววตาของมู่เฉียนซีมืดมนลง พลางกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย พาข้าไปเถอะ! ไปยังสถานที่ที่ไม่มีคนกันเถอะ”
อย่างน้อยหลังจากที่กลืนกินพลังแห่งความตายเสร็จแล้วเขาก็ไม่ได้ลงมือทำลายแดนซวนเทียน และฆ่านางกับพวกของจื่อโยวทั้งหมดในทันที เขาเพียงแค่มองมาที่นางเท่านั้น ถึงแม้ว่า สายตานั้นราวกับว่าจะกลืนกินชีวิตของนางก็ตาม
มู่เฉียนซีไม่กลัว แม้ว่าต้นกำเนิดของคำสาปแห่งความมืดจะส่งผลกระทบต่อจิ่วเยี่ยอย่างสมบูรณ์ แต่คนที่อยู่ตรงหน้าของนางก็ยังคงเป็นเขาอยู่ดี
“เจ้าบ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าไปกับเขาเพียงลำพัง เจ้ายอมแพ้ที่จะมีชีวิตอยู่แล้วหรืออย่างไรกัน?”
ไม้เทพแห่งชีวิตพุ่งขึ้นมาทันที ส่วนชิงอิ่งก็กระโจนขึ้นไปกลางอากาศด้วยเช่นกัน ชิงอิ่งกล่าวว่า “เฉียน เขาอันตรายมากเกินไป จะปล่อยให้เขาพาเจ้าไปไม่
