ได้!”
ชิงอิ่งและไม้เทพแห่งชีวิตผสานเข้าด้วยกัน จากนั้นพลังของมันก็กลับมาถึงจุดสูงสุดในชั่วพริบตาอีกครั้ง
แต่เมื่อศัตรูที่มันต้องเผชิญหน้าคือจิ่วเยี่ย ก็ได้ทำให้สภาพจิตใจของมันตึงเครียดขึ้นมาทันที
อันตรายเกินไปแล้ว แม้แต่ต้นไม้ปีศาจแห่งความตายยังถูกเขาทำลาย ฉะนั้นมันจึงไม่แน่ใจเลยว่าจะจัดการเขาได้
ไม่ว่าจะลงมือหรือไม่ ผลสุดท้ายก็เหมือนกันอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าเด็กโง่ผู้นี้ยังเตรียมที่จะแลกทุกอย่างเพื่อไปจัดการคนผู้นี้แล้ว มันจึงหมดทางเลือกเช่นกัน
อย่างไรเสียมันก็เลือกที่จะหายไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉะนั้นการตายด้วยน้ำมือของชายผู้นี้ก็จะทำให้มันหายไปอย่างสมบูรณ์มากขึ้นไปอีก นั่นมันไม่เท่ากับว่าสมความปรารถนาของมัน พอดีเลยอย่างนั้นหรือ? ดังนั้นจึงไม่มีอะไรน่ากลัวเลย
ไม้เทพแห่งชีวิตทุ่มสุดตัวเพื่อจัดการจิ่วเยี่ย แต่พวกเขาต่างก็รู้ดีว่า ความสามารถในการต่อสู้นี้มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดมากเพียงใด
จื่อโยวกล่าวว่า “คนงาม หนีไปเถอะ! ให้ผู้พิทักษ์นิรันดร์พาเจ้าหนีไปซะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไปหรือ! ข้าจะไปที่ใดได้ล่ะ? ข้ามั่นใจเลยว่า หลังจากที่ข้าไปแล้ว
