ไม้เทพแห่งชีวิตสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวจนทำให้ผู้คนต้องหวาดผวาบนร่างกายของจิ่วเยี่ย และมันก็กล่าวว่า “ผู้หญิงคนนั้นมีสายตาแบบไหนกันแน่ ถึงได้ไปชอบผู้ชายเช ช่นนี้ได้!”
“เฉียนเป็นคนตาถึงมาก!” ชิงอิ่งกล่าว
“ฮ้า…เจ้าไม่เห็นหรืออย่างไรว่าพลังนั้นอันตรายมากแค่ไหน”
“นั่นไม่ใช่ปัญหาเรื่องการมองคนของเฉียนเสียหน่อย”
“ก็ได้ ๆ ๆ นางก็ดีไปหมดทุกอย่างนั่นแหละ” น้ำเสียงของไม้เทพแห่งชีวิตจริงจังเป็นอย่างมาก
แค่ต่อสู้กับต้นไม้ปีศาจแห่งความตายก็ยากลำบากมากพอแล้ว หากมีคนเพิ่มมาอีกแล้วละก็…
“ไสหัวไปซะ!” จิ่วเยี่ยหันกลับมา และกล่าวกับไม้เทพแห่งชีวิต
และลำแสงสีเขียวอ่อนของไม้เทพแห่งชีวิตก็ระเบิดออกมา ให้ตายเถอะ! คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล่าวกับมันเช่นนี้
“ไสหัวออกไปไกล ๆ หน่อย ข้าจะจัดการมันเอง!” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เจ้าจะจัดการข้าอย่างนั้นหรือ ดูเหมือนว่าเจ้าจะหลงระเริงเกินไปหน่อยแล้ว” ต้นไม้ปีศาจแห่งความตายหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“ร่วมมือกันจัดการมันเถอะ อย่างไรเสียมันก็คงจะทรงพลังกว่าการที่เจ้าจัดการด้วยตัวคนเดียวอยู่แล้ว! นอกจากนี้เดิมทีแล้วต้นไม้ปีศาจแห่งความตายก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของข้าด้
