ใบไม้แห่งชีวิดเหล่านั้นได้กลายเป็นลำแสงสีฟ้าอ่อนอยู่บนร่างที่อ่อนแอนั้นของเขา จูเชว่กล่าวว่า “ท่านพ่อบุญธรรม โปรดอย่ากังวลไปเลย! พวกเรายังมีมันอีก แม้ว่าพวกข้าทั้งสาม มคนจะไม่เก่งกาจเท่ากับซีซี ที่ได้รับมาดั้งหนึ่งร้อยใบในคราวเดียว แด่ทุกคนก็ได้มาถึงเจ็ดสิบแปดสิบใบเลยนะขอรับ พอเอามารวมกันแล้วก็ถือว่าค่อยข้างมากเลยล่ะขอรับ”
“ฉะนั้นพวกเรารอจนกว่าซีซีจะกลับมาได้อย่างแน่นอน!”
