าว่าจะหนีออกไปอย่างไรแล้ว จึงมีผู้คนมากมายยอมใช้ใบไม้แห่งชีวิตหนึ่งใบเพื่อออกไปจากตำหนักเทพแห่งชีวิตโดยไม่รีรอ
ส่วนมู่เฉียนซีก็กล่าวกับพวกของจูเชว่ว่า “พวกเจ้ารีบออกไปเร็ว! เร็วเข้า!”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
มู่เฉียนซีได้ผสมผสานพลังชีวิตเข้าไปในการโจมตี จากนั้นนางก็โจมตีเข็มปีศาจแห่งความตายที่เป็นเหมือนกับห่าฝนเหล่านั้น!
แต่ทว่าการเผชิญหน้าเช่นนี้มันก็ยากที่จะสกัดกั้นการโจมตีขนาดใหญ่เช่นนั้นได้ มู่เฉียนซีจึงตะโกนออกมาว่า “รีบไปเร็วเข้า!”
“ซีซี! เจ้ายังอยากที่จะอยู่ในสถานที่บ้า ๆ แห่งนี้อีกอย่างนั้นหรือ?” จูเชว่กล่าวถาม
ซีซีเอาแต่บอกให้พวกเขาไป แต่ดูเหมือนตัวนางเองไม่มีความคิดที่จะไปเลยแม้แต่น้อย!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม้เทพแห่งชีวิตคือเป้าหมายที่ข้ามาที่นี่ หากยังหาไม้เทพแห่งชีวิตไม่เจอข้าก็จะไม่ออกไปแน่ พวกเจ้าไปกันก่อนเถอะ ข้าไม่เป็นอะไรหรอก!”
“ไม่ได้!”
แต่ทว่าเจ้าสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวนี้สามารถต่อต้านไม้เทพแห่งชีวิตได้ มันจึงอันตรายเกินไปหากนางต้องการจะอยู่ที่นี่
มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาออกมาพลางกล่าวว่า “อย่าบีบบังคับให้ข้าวางยาพิษพวกเจ้าจนสลบแล้วจับโยนออกไปนะ หากพวกเจ้าไม่ไป คิดที่จะตายอยู่ที่นี่อย่
