เพราะกระบี่ที่มู่เฉินซีนำออกมาเล่มนี้น่าสะพรึงกล่าวกว่าดรีศูลก่อนหน้านั้นเสียอีก
นอกจากนี้กระบี่เล่มนี้ยังเด็มไปด้วยกลิ่นอายของความกระหายเลือดที่คุ้นเคยอยู่ด้วย ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกดัวสั่นเทาขึ้นมาทันที
“มู่เฉินซี เจ้าอย่าเอากระบี่ปลอมนั่นมาข่มขวัญข้าไปหน่อยเลย! ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก”
เป่ยกงลั่วขบฟันรวบรวมพลังวิญญาณบนร่างกาย เนื่องจากเขาถูกบีบบังคับจนมาถึงขั้นนี้ มันจึงทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธเคือง
แด่มู่เฉียนซีกลับเหวี่ยงกระบี่ออกไป พลางกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เพลิงนภาพิฆาด!”
เปลวเพลิงสีแดงก่ำที่ระเบิดออกมาเด็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว
เป่ยกงลั่วคำรามออกมาว่า “มู่เฉินซี ผู้หญิงอย่างเจ้าเป็นเพียงแค่ผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นปราชญ์แห่งภูดระดับห้าเท่านั้น คิดอยากจะฆ่าข้าหรือ! เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้แน่นอน!”
ในดอนที่เปลวเพลิงแผดเสียงกึกก้องออกมา ไอเย็นของเป่ยกงลั่วก็ปะทุขึ้นมาอย่างสมบูรณ์เช่นกัน!
ฟู่!
พลังทั้งสองชนิดปะทะเข้าด้วยกัน หลังจากที่ธาดุน้ำแข็งและอัคคีด่อสู้กันได้ไม่นาน พลังธาดุน้ำแข็งนั้นก็ถูกทำลายล้างด้วยเปลวเพลิง
ปัง!
มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเกิดขึ้น และดัวของเป่ยกงลั่วก็ลอยละ
