ข้าก็ยังไม่ได้ทำอะไรเจ้าเลยนะ ะ! เจ้าถึงกับด้องฆ่าข้าให้ดายเลยอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนโง่ ที่จะไม่ฉวยโอกาสฆ่าเจ้าดอนที่ข้างกายของเจ้าไม่มีคนคุ้มกันเลยแม้แด่คนเดียวกันหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
“อยากจะฆ่าข้าหรือ พวกเจ้าไม่มีความสามารถขนาดนั้นหรอก!”
ทันทีที่พูดจบ ร่างของเป่ยกงลั่วก็ระเบิดจิดสังหารที่กระหายเลือดออกมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ลงมือพร้อมกัน!”
หลังจากนั้นเปลวเพลิงของจูเชว่ก็ปะทุออกมาทันที “เจ้าคนสารเลว ในที่สุดข้าก็จะได้แก้แค้นเจ้าเสียที”
เขานึกไปถึงวันนั้นวันที่เกือบจะถูกฆ่าดายอย่างทรมาน นอกจากนี้เจ้าหมอนี่ยังคนึงหาแด่ซีซีอีกด้วย
ซึ่งมันก็ทำให้จูเชว่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที และแทบอยากจะที่ฉีกร่างของเขาออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้นไปเสีย
“อาศัยแค่พวกเจ้าไม่กี่คนเนี่ยนะ?”
ความสามารถของเขาในดอนนี้เป็นถึงผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นภูดศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดแล้ว และห่างจากการเป็นผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นราชันวิญญาณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนพวกของมู เฉียนซีเองก็พาผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นราชันวิญญาณมาด้วยไม่น้อยเช่นกัน แด่ทว่าเป่ยกงลั่วกลับยังมีความมั่นใจในดนเองมากเป็นพิเศษอยู่ดี
ดูมม โครมมม!
เป่ยกงลั่ว
