ฉัวะ!
คนที่ถูกเขารังแกก่อนหน้านี้ ใช้กระบี่แทงทะลุหน้าอกของเขาโดยตรง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สามารถล้างแค้นศัตรูได้ช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้ ยอดเยี่ยมจริง ๆ!” คนผู้นี้กล่าวอย่างพึงพอใจ
มู่เฉียนซีกล่าวกับเขาว่า “ความจริงแล้วคนผู้นี้คือคนที่อ๋องเป่ยกงลั่วส่งมา”
“ข้าเองเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระไร้นามคนหนึ่งเท่านั้น ต่อให้เป็นราชวงศ์ตงหวงหรือราชวงศ์เป่ยกง หากคิดที่จะมาคุกคามเอาชีวิตของข้า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามข้าไม่มีทางยอมลามือแน่”
“ตอนนี้ข้ายังต้องการจัดการคนอื่นต่ออีก เจ้าอยากจะไปช่วยหรือไม่!
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
คนที่อยู่ข้างกายเป่ยกงลั่วนั้นมีความแข็งแกร่งพอ ๆ กัน ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงมีความสุขมากที่ได้ผู้ช่วยเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง
ผู้คนจากทั่วทุกทิศกำลังเริ่มลงมือ และคนของราชวงศ์เป่ยกงเหล่านี้เดิมทีแล้วมาในฐานะของนักล่าที่ไล่ล่าผู้อื่น ซึ่งคงจะไม่ได้คิดว่าตนเองจะกลายเป็นเหยื่อของคนอื่นเช่นนี้
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
หลังจากที่มู่เฉียนซี จูเชว่ ซวนอู่และไป๋เจ๋อเอาชนะคนเหล่านี้เรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
และในตอนที่พวกเขารวมตัวกัน ทางด้านของเป่ยกงลั่วก็เริ่มรู้สึกเบื่อขึ้นมาแล้ว ไม่นานนัก เขาจึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “