้งเล่า นอกจากนี้ยังได้เฝ้าสังเกตพวกเขามานับครั้งไม่ถ้วน ซึ่งนางก็ต้องการท ที่จะหาวิธีการอื่นอีก
มู่เฉียนซีจิตใจเหม่อลอย จนเกือบที่จะทำให้ดวงดาวแห่งชีวิตที่พวกโอบล้อมไว้ครั้งนี้หนีรอดไปได้อยู่แล้ว
แต่ไป๋เจ๋อก็หยุดมันเอาไว้ด้วยความรวดเร็วอันฉับไว และไม่ยอมปล่อยให้มันหนีไปได้
มีดวงดาวปรากฏตัวขึ้นมากลางอากาศมากขึ้นเรื่อย ๆ จนบางครั้งก็เหมือนกับดอกไม้ไฟอย่างไรอย่างนั้นเลย
ไม้เทพแห่งชีวิตเฝ้าดูทั้งหมดนี้และกล่าวว่า “ในที่สุดเจ้าพวกมนุษย์เหล่านี้ก็รู้จักร่วมมือกัน และหากต้องการที่ จะได้รับผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็ต้องมอบดวงดาวแห่งชีวิตให้คนเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น แต่ทว่ามนุษย์นั้นมีความเห็นแ แก่ตัวเป็นอย่างมาก ฉะนั้นพวกเขาจะยอมเสียสละผลประโยชน์ของตนเองได้อย่างไรกัน?”
“และในท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็จะไม่สามารถประสบความเร็จได้ เจ้าว่าเฉียนของเจ้าเลือกที่จะทำอย่างไร? นางจะกลืนกิ นมันเองอย่างเห็นแก่ตัว หรือว่าจะแบ่งให้ทุกคนเท่า ๆ กัน และทำให้ตนเองต้องเสียแรงเปล่า?” ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าว วถาม
แต่ทว่าตอนนี้สายตาของชิงอิ่งกลับเอาแต่เฝ้ามองไปยังร่างเงาที่พยายามรวบรวมดวงดาวแห่งชีวิตด้วยความตั้งใจอย่างไม ม่หยุดหย่อน ซึ่งเขาก็ไม่
