คิดที่จะสนใจคำพูดของไม้เทพแห่งชีวิตเลยแม้แต่น้อย
“ตอบคำถามของข้าเดี๋ยวนี้!”
ชิงอิ่งกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าช่วงนี้ เจ้าจะเปลี่ยนกลายเป็นพูดมากขึ้นแล้วนะ! มันหนวกหู!”
ไม้เทพแห่งชีวิตเดือดดาลขึ้นมาทันที!
“เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะบอกว่าข้าหนวกหู! การที่ข้าจะเปลี่ยนเป็นพูดมากขึ้น มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจ้าส สักนิด!”
ชิงอิ่งไม่ได้ตอบกลับ และยังคงเฝ้ามองต่อไป
เขาอยากที่จะกลับไปอยู่ข้างกายเฉียนเป็นอย่างมาก อยากไปช่วยเฉียน และหากเป็นเช่นนั้นเฉียนก็จะได้ไม่ต้องลำบากลำ ำบนเพื่อเก็บดวงดาวแห่งชีวิตเหล่านั้นเช่นนี้
เมื่อไม้เทพแห่งชีวิตได้ยินความคิดของชิงอิ่งก็กล่าวว่า “เจ้ายอมแพ้เรื่องนี้เสียเถอะ! ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปเจอ นางแน่ เว้นแต่ว่านางจะหาทางมาจนถึงที่นี่ได้”
“ไม่ได้ ปล่อยข้าไปเจอนาง จะให้นางมาที่นี่ไม่ได้” ชิงอิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ไม่มีทาง!”
ดวงตาของชิงอิ่งมืดมนลงเล็กน้อย และเขาก็ไม่พูดอะไรอีกเลย แต่ไม้เทพแห่งชีวิตก็รับรู้ถึงการตัดสินใจของเขาเรี ยบร้อยแล้ว
หลังจากที่ได้เจอกับผู้หญิงคนนี้ เขาก็ไม่อาจที่จะควบคุมทุกสิ่งอย่างได้อีกแล้ว
เขาสงสัยด้วยซ้ำไปว่าหากตนเองดึงดันจะทำตามใจเช่นนี้ต่อไปแล้วละก็
