อกทุกมุมให้เป็นสีแดงเท่านั้น ถึงจะสามารถหยุดการสังหารอันบ้าเลือดเช่นนี้ได้
และตอนนี้เสื้อผ้าของเขาและคนที่พามาด้วย ยังไม่ได้เปลี่ยนกลายเป็นสีแดงอย่างสมบูรณ์ ซึ่งอย่างน้อยก็ยังขาดอี กหลายสิบคน ดังนั้นเป่ยกงลั่วจึงไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก
ลมหนาวอันหน้าสะพรึงกลัวจู่โจมเข้าใส่จูเชว่ พลันนั้นพลังธาตุอัคคีของจูเชว่ก็ระเบิดออกมาเพื่อขวางการโจมตีนั้น นเอาไว้!
ปังง!
ร่างเงาของเป่ยกงลั่วหายไปจากที่เดิมที่เคยอยู่ และมาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของจูเชว่อย่างกะทันหัน จากนั้นมีดเล่ มหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจ้วงแทงจูเชว่อย่างรุนแรง
กลิ่นอายสังหารที่กระหายเลือดให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังตกลงไปในบ่อเลือดอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งมันก็ทำให้จูเชว่เ เย็นเยือกไปทั่วทั้งตัวเลยทีเดียว!
ฉัวะ!
มีดเล่มนั้นแทงลงไปบนร่างกายของจูเชว่ หลังจากนั้นมันก็ได้เกี่ยวเนื้อชิ้นใหญ่ออกมาโดยตรง และเลือดสีแดงสดกระ พุ่งกระฉูดออกมาทันที
ตึงงงง!
จูเชว่กลิ้งตัวออกไปบนพื้น จากนั้นดวงตาก็ฉายแววจริงจังออกมา
ความสามารถของเป่ยกงลั่วนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเป่ยกงจั๋วมากมายนัก และเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเป่ยกงลั่วเลยแม้แต่น้ อย
“คุณชายจูเชว่ ก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลย” รอยยิ้มที่กระหา
