ยเลือดปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเป่ยกงลั่ว
“เพียงแต่เหยื่อที่มีชื่อเสียง ทำให้ข้ารู้สึกตื่นเต้นกว่าการฆ่าคนที่ไม่มีชื่อเสียงเหล่านั้นมากมายนัก สนุกมาก ส สนุกจริง ๆ!” เป่ยกงลั่วหัวเราะขึ้นมาอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปหมายจะสังหารจูเชว่อีกครั้ง
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
หลังจากที่เผชิญหน้ากันอีกหลายครั้ง จูเชว่ในก็ตอนนี้กำลังจะหมดแรงแล้ว
เนื่องจากว่าตอนนี้ยังไม่มีคนอื่นมาติดกับ และเป่ยกงลั่วก็ยังไม่มีเหยื่ออื่น ดังนั้นเขาจึงได้ค่อย ๆ เล่นจูเชว่ไป ปอย่างช้า ๆ
ทุกครั้งที่มีดของเขาแทงเข้าไปกระชากชิ้นเนื้อบนร่างกายของจูเชว่ออกมา มันก็ได้สร้างบาดแผลที่ลึกจนเห็นกระดูก กเอาไว้ด้วย
เป่ยกงลั่วจ้องมองเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากร่างกายของเหยื่อ จากนั้นสีหน้าของเขาก็ยิ่งบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
