เช่นนี้ หากเจ้าไม่หนีไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ เจ้าก็จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว”
พรวด พรวด พรวด! อาการบาดเจ็บของจูเชว่น่าเวทนาเป็นอย่างมาก และเขาก็ยังสูญเสียเลือดอย่างสาหัสอีกด้วย
มู่เฉียนซีใช้เข็มยาผนึกจุดฝังเข็มหลักของเขาเอาไว้ และทำให้เลือดของเขาหยุดไหลได้เสียที
หลังจากที่เทยาน้ำต่าง ๆ ลงไปเพื่อฟื้นฟูเลือดให้เขา ในที่สุดจูเชว่ก็ได้สติกลับมาอีกครั้ง
เขากล่าวด้วยเสียงที่แหบแห้งว่า “ซีซี! เป่ยกงลั่วผู้นี้รับมือได้ยากเกินไป พวกเจ้ารีบออกไปเร็วเข้าเถอะ”
เป่ยกงลั่วกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “มู่เฉินซี เจ้าบอกว่าข้าจะไม่มีโอกาสอย่างนั้นหรือ ข้าว่าเป็นพวกเจ้ามากกว่า ที่จ จะไม่มีโอกาสหนีถึงจะถูก!”
เป่ยกงลั่วดีดนิ้วหนึ่งครั้ง จากนั้นก็มีร่างเงาสีขาวสองสามร่างปรากฏตัวออกมา
นอกจากนี้พวกเขายังจับคนอีกสองสามคนที่ตัวสั่นเทาเอาไว้ เมื่อพวกเขามองไปเห็นซากศพที่น่าสะพรึงกลัว และมองเห็น เป่ยกงลั่วที่กระหายเลือด สีหน้าของพวกเขาแต่ละคนก็ขาวซีดด้วยความหวาดกลัวทันที!
เดิมทีเป่ยกงลั่วเฝ้าอยู่ที่นี่เพื่อรอให้เหยื่อมาติดกับ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีคนผ่านเข้ามาอีกแล้ว
ด้วยเหตุนี้ลูกน้องที่อยู่ข้างกายของเขาจึงปล่อยลูกแกะที่จับเอาไว้ออกมา เพื่อให้เขาได้
