ฆ่าเล่น!
แต่เป่ยกงลั่วกลับกล่าวด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “พวกเจ้ามาสายเกินไป ข้ามีเหยื่อมาหาถึงที่แล้ว นอกจากนี้ยังเป็น เหยื่อที่ข้าสนใจมากที่สุดอีกด้วย! เจ้าลูกแกะน้อยเหล่านี้ ข้าไม่สนใจมันเลยแม้แต่น้อย เช่นนั้นพวกเจ้าก็จัดการ ด้วยตนเองเถอะ!”
แค่พวกเขาถูกคนกลุ่มนี้จับมาอย่างไม่มีเหตุผลก็โชคร้ายมากพอแล้ว คิดไม่ถึงว่าเป่ยกงลั่วจะดูถูกพวกเขาด้วยการสั่ งฆ่าพวกเขาเช่นนี้
“ท่านอ๋องลั่ว โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
“ท่านอ๋องลั่วพ่ะย่ะค่ะ!”
พวกเขาร้องขอความเมตตาอย่างถ่อมตน แต่ทว่าลูกน้องที่จับคนเหล่านั้นมาก็ได้ใช้มีดพกจัดการพวกเขา จนเลือดสด ๆ สาดกร ระเซ็นออกมาทันที! ซึ่งดูแล้วโหดร้ายเป็นอย่างยิ่ง!
เป่ยกงลั่วมองไปที่มู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “แม้แต่เป่ยกงจั๋วยังไม่สามารถจับเอาไว้ได้ อีกทั้งยังทำให้ตนเองตกไปเ เป็นเหยื่อที่น่าสนใจแทนอีกด้วย ข้าสนใจเจ้ามานานมากแล้ว แต่เพิ่งจะได้พบเจ้าตอนนี้ มันจึงทำให้ข้ารู้สึกเสียดา ายมาก ที่เรารู้จักกันช้าเกินหน่อยจริง ๆ!”
