ท่านหญิงโยวมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ข้าเพียงแค่แกล้งเหล่าพี่ชายเหล่านี้เล่นเล็กน้อยเท่านั้น ใครใ ใช้ให้เจ้าทำให้ข้าต้องรอนานกันล่ะ ข้าก็แค่ไม่อยากให้มู่หลินหลางเข้าไปข้างในตำหนักเทพแห่งชีวิตเร็วกว่าข้า าก้าวหนึ่งเท่านั้นเอง!”
เรื่องที่มู่เฉียนซีได้รับตราสัญลักษณ์ที่มีจำนวนถึงหนึ่งร้อยนั้นทำให้ท่านหญิงโยวรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก แล ละก็ทำให้นางไม่สามารถแสดงอำนาจได้อีกต่อไปแล้ว ฉะนั้นนางจึงได้เก็บแมลงที่วางอยู่บนร่างกายของเจ้าพวกขยะเหล่ านั้นกลับไป
เมื่อแมลงเหล่านั้นหายไปแล้วพวกเขาทั้งหมดนั่นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่เนื่องจากว่าถูกทรมานมาเป็นเวลานาน จึงทำให้สีหน้าของพวกเขานั้นยังคงย่ำแย่อยู่มาก
พวกเขากล่าวอย่างซาบซึ้งใจว่า “ขอบคุณแม่นางมู่มาก!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าสูญเสียพลังชีวิตไปมาก กินยาลูกกลอนนี้เพื่อฟื้นฟูสักหน่อยเถอะ!”
“ขอบคุณเจ้ามากจริง ๆ! แม่นางมู่”
เคราะห์ดีที่มู่เฉินซีเก่งกาจเพียงพอจึงทำให้ท่านหญิงโยวยอมปล่อยพวกเขาไป และคิดไม่ถึงเลยว่าแม่นางมู่จะมอบยาลูก กกลอนให้พวกเขาอีกด้วย ซึ่งนี่จะต้องเป็นยาลูกกลอนของหอหมอปีศาจแน่ ฉะนั้นมันจะต้องใช้ได้ผลดีมากอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีมองไปทา
