าเ เลียเลือดที่อยู่มุมปาก จากนั้นก็ตรงเข้าไปตัดศรีษะลูกศิษย์ผู้นั้น จนเลือดสด ๆ สาดพ่นออกมา
“ข้าชอบฆ่าคน! และข้าก็ชอบลิ้มรสเลือดอุ่น ๆ เช่นนี้เป็นอย่างยิ่ง พวกเจ้ามีปัญหาอะไรอย่างนั้นหรือ?”
มีศพเรียงรายอยู่บนพื้นเต็มไปหมด มุมปากของเป่ยกงลั่วปรากฏรอยยิ้มที่โหดเหี้ยมออกมา และในตอนที่เขาเปิดประตูบา านนั้นแล้วเดินเข้าไป เขาก็กล่าวขึ้นมาว่า “แต่น่าเสียดาย! ที่ถึงจะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดก็ยังคงไม่พออยู่ดี!”
นางแม่มดน้อยอย่างท่านหญิงโยว เมื่อเทียบกับเป่ยกงลั่วปีศาจจอมกระหายเลือดผู้นี้แล้ว ก็เป็นเพียงแค่การละเล่นข ของเด็กน้อยเท่านั้น
ทางด้านของประตูหมายเลขหนึ่ง ทุกคนต่างถือตราสัญลักษณ์เอาไว้ทั้งหมดแล้ว หลังจากนั้นไม่นานประตูบานนี้ก็เปิดอ ออก ซึ่งประตูที่เปิดไปคราวนี้ไม่ใช่พื้นที่แห่งการทดสอบอีกแห่งหนึ่งอีกต่อไป ทว่ากลับเป็นทางที่เชื่อมไปยังส่วน นลึกของตำหนักเทพแห่งชีวิต
มู่เฉียนซีพุ่งทะยานไปในอากาศ เมื่อมองลงไปยังพื้นที่ด้านล่างทั้งหมดนั้นล้วนเป็นป่าโบราณที่มีพลังแห่งชีวิตอั นเปี่ยมล้น ฉะนั้นทุกคนจึงแยกย้ายกันไปเพื่อหาสมบัติ และท่านหญิงโยวก็คอยติดตามมู่เฉียนซีอยู่ไม่ห่าง
“มู่เฉินซี พวกเราไปตามหามู่หลินหลางกัน
