ดวงตาของมู่เฉียนซีมืดมนลงทันที เขาบอกว่าพวกเราจะต้องได้เจอกันอีก ซึ่งชิงอิ่งก็ไม่เคยเป็นคนโกหกมาก่อน และ เขาก็ไม่มีทางโกหกนางด้วย
ชิงอิ่งจงใจไม่ให้ผู้ใดรู้ว่าเขาไปที่ไหน และแม้แต่จื่อโยวก็ไม่สามารถติดตามเขาไปได้ เช่นนั้นนางก็คงทำได้เพ พียงแค่รอให้เขาปรากฏตัวออกมาเองเท่านั้น ซึ่งนางก็หวังว่าเขาจะสบายดี!
“คนงาม ข้าทำงานได้ไม่ดี! เจ้าอยากลงโทษก็ลงโทษเถอะ! ขอเพียงเจ้าอย่าวางยาพิษ ที่ทำให้ข้าไม่สามารถสัมผัสสาวงาม มอย่างใกล้ชิดได้ก็พอ ที่เหลือเอาตามที่เจ้าต้องการเลย ข้าไม่กลัว!” จื่อโยวเชิดคอขึ้น
มู่เฉียนซีแสยะยิ้มพลางกล่าวว่า “ที่แท้สิ่งที่จื่อโยวหวาดกลัวที่สุดก็คือการที่ข้าวางยาพิษเจ้าสินะ! ยิ่งเจ้า ากลัว ข้าก็ยิ่งอยากทำ เจ้าคิดว่าต้องทำอย่างไรดีล่ะ?”
รอยยิ้มนั้นของมู่เฉียนซีทำให้จื่อโยวเหงื่อแตกพลั่ก “คนงาม จะ…เจ้ากำลังล้อเล่นอยู่สินะ!”
“แน่นอนว่าต้องล้อเล่นอยู่แล้วสิ!”
“เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดีแล้ว!” จื่อโยวถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“แต่ถึงจะหลีกเลี่ยงโทษตายได้ แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงโทษเป็นได้นะ ฉะนั้นข้าจะขังจิ่วเยี่ยเอาไว้กับข้าที่นี่ ก่อน และก็จะไม่ปล่อยเขาไปสักระยะหนึ่ง! หากที่คุ
