กโลหิตมีเรื่องอะไรที่ต้องจัดการ แล้วเจ้าสามารถจัดการได้เจ จ้าก็จัดการด้วยตนเองไปก่อน และอย่าคิดที่จะมาพาจิ่วเยี่ยกลับไปเชียวล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวกับจื่อโยว
จื่อโยวแทบที่จะกระอักเลือดออกมา เยี่ยบีบคั้นเขาเช่นนี้มานานแล้ว สุดท้ายแล้วคนงามก็คิดแบบเดียวกันกับเขาอ อีก นี่มันโหดร้ายมากเกินไปแล้วจริง ๆ
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ข้ามาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาก็เพื่อแบ่งเบาความกังวลของเยี่ย ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องที่ข้าต้อ องจัดการอยู่แล้ว! ข้าจะทุ่มเททำงานอย่างแน่นอน ดังนั้นคนงามกับเยี่ยก็อยู่กันอย่างรักใคร่กลมเกลียวเถอะ!” จื่อ โยวกล่าวพลางหัวเราะคิกคัก
ที่มู่เฉียนซีขังจิ่วเยี่ยเอาไว้ ก็เพื่อที่จะไปพร้อมกับจิ่วเยี่ยหลังจากที่รักษาอาการบาดเจ็บของคนผู้นี้ให้คงท ที่แล้ว
และเกรงว่าหากปล่อยเขาไว้เพียงลำพังโดยที่ไม่มีคนควบคุมเขา เขาก็จะวิ่งโล่ไปต่อสู้กับกิเลนแห่งนรกที่เหวนรก กอีกเป็นแน่
แต่นางก็เข้าใจความคิดของจิ่วเยี่ยที่อยากจะหากิเลนแห่งนรกให้เจอเป็นอย่างดี การได้รับดีกิเลนมานั้น นางเอ องก็ปรารถนามากเช่นกัน ทว่านางก็ไม่อาจปล่อยให้จิ่วเยี่ยต้องตกอยู่ในความเสี่ยงเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีกแล้ว
หลังจากนั้นจิ่วเยี่ยก็
