ปรากฏตัวออกมากอดมู่เฉียนซีเอาไว้พลางกล่าวว่า “หากซีต้องการขังข้าเอาไว้ มันก็มีสิ่งที่ต ต้องจ่ายด้วยนะ”
“ข้าไม่จัดการเจ้าก็ถือว่าดีมากแล้ว ยังคิดที่จะให้จ่ายอะไรอีกอย่างนั้นหรือ?”
“ข้าต้องการไม่มากหรอก แต่ว่าซีจำเป็นต้องจ่าย!”
เนื่องจากมู่เฉียนซีมุ่งมั่นอยู่กับการกลั่นยาจึงทำให้จิ่วเยี่ยถูกเพิกเฉยมานานหลายวัน ฉะนั้นเขาจึงจุมพิตนางอย ย่างไม่ยอมรับการปฏิเสธใด ๆ!
มู่เฉียนซียืนเขย่งเท้าแล้วจูบเขากลับไป พลางกล่าวว่า “หากคำขอไม่มากแล้วละก็ ข้าสามารถทำให้เจ้าพึงพอใจได้ เ เพียงแต่ต้องจำกัด…”
ริมฝีปากของมู่เฉียนซีเข้ามาใกล้มากขึ้น และจิ่วเยี่ยก็โอบกอดตัวนางไว้ในอ้อมแขน
ถึงจะจูบเสร็จไปแล้ว แต่มันจะทำให้จิ่วเยี่ยพึงพอใจได้อย่างไร “ถึงซีจะติดสินบนข้าเช่นนี้ แต่มันก็ยังไม่พอหรอก นะ!”
“อื้อ…”
